ปรับแบบ แล้วดูพลังงานที่ได้

จากพลังงานกลสู่ Wh

E₀ = mgL(1−cosθ), Eᶠ = ½Iω², Eₑ = ∫Vโหลด I dt และ 1 Wh = 3,600 J. เก็บพลังงานใกล้จุดกลางหนึ่งทิศต่อคาบ จำกัดด้วยแรง×ระยะสัมผัส พลังงานที่เหลือ และความเร็วล้อรับแรง

แรงฝืดลูกตุ้มใช้ Q; ชุดส่งกำลังมีประสิทธิภาพและความเฉื่อยของเฟือง/โรเตอร์ที่สะท้อนผ่านอัตราทดกำลังสอง ไม่มีการสร้างพลังงานใหม่เมื่อครบคาบ

มอเตอร์และความแม่นยำ

ใช้ PM DC: Vกำเนิด = RPM/Kv และ I = (Vกำเนิด−Vตก)/(Rขดลวด+Rโหลด), จำกัดด้วยกระแสที่ตั้งไว้ ขนาดตัวถังใช้แสดงภาพ ส่วน Kv, แรงฝืด และความเฉื่อยเป็นค่าที่กำหนดผลจริง

พรีเซ็ตมอเตอร์เป็นค่าตัวอย่าง ไม่ใช่สเปกยี่ห้อที่รับรอง เฟืองคำนวณความเฉื่อยจาก PA density 1,260 kg/m³ และเนื้อวัสดุ50%; ล้อรับแรงใช้มวลอ้างอิง50 g ที่ Ø80. ผลเป็นประมาณการแบบ lumped pulse ต้องเทียบกับชิ้นส่วนจริง

หลักการเครื่องกำเนิด PM DC — maxon · ฟิสิกส์ลูกตุ้ม — OpenStax